Kees en Truus speule saâme ténnis Zèij doewn dè mistal zónder sténnis Dan spult Cees 'n lob Truus érgert de flop Én sneert: "Goewd dè die nie van mén is"

In’t Éckartse Bos stón nen hèlligge bóm Mi driej stamme wees die nor ’t himmeldóm ‘n Zaâg deej her wêrk Mi lak én de kêrk Vur pestoor én volgers blif énkel gegróm

No ’n schif deur dur mi ’n rinkeltje Stòdde midde in Miej Sloews winkeltje Zónder iejt te koope Gòdde dôr nie loope Miej zi dan howdoe mi ’n twinkeltje

Ne roekeloowze knul uit Gèèrve Docht flink van z’n oom te gòn èèrve Kôcht, vur goej tips dóf, ’n sleej óp de póf Mèr suikeroom wó mèr nie stèèrve  

Zén wéérk go mén klèèn pètje te boove Van die’n DTP’er ùt Èijndoove Hèij méngt tékst én plotjes Dè lupt bèij h’m vlotjes Én lit’r ne Dreijhornickels te loove

Ás misdiender baâd hèij hul nètjes Deevoot de Latijnse gebèdjes Góng nor ’t seejmienôr Blif nie al te lang dôr Én  wier diender mi pliesiepètjes

De verwaande Willemke van BuureKrig ’t hul errig te verduureZen hog in d’n bolWier vriende te dolZe linnen ‘m spuls in de luure